17-18-19 juni 2024 A Coruña (Galicië deel 1)

Om 10:15 is de auto ingepakt en vertrekken we uit Cangas de Onis (Picos de Europa). We hebben het hier erg naar onze zin had. Het weer 🌞 was uitstekend en de omgeving adembenemend. De route naar onze volgende locatie (315 km) gaat voornamelijk langs de kust van de Golf van Biscaje. Onderweg overwegen we nog om naar Oviedo óf Gijon te rijden, maar uiteindelijk wordt het geen van beide 🫣. We lezen, in de boekjes die we bij ons hebben, dat Oviedo de schoonste stad van Spanje is en vol staat met musea, wat niet ons ding is. In Gijon staat altijd veel wind, heeft een lelijke industriehaven en blinkt niet uit van schoonheid. Dus rijden we door naar de kust, naar Cudillero. Een kleurrijk plaatsje waar de huizen tegen de bergen omhoog gebouwd zijn. Cudillero is het walhalla voor de viseters en het pleintje staat dan ook vol met visrestaurantjes. Wij willen nog niet uitgebreid eten, maar een vissoepje lusten we wel…. helaas, geen enkel restaurant heeft vissoep 😥. Dan maar een kop koffie ☕️. De volgende stop is Ribadeo. We parkeren de auto op een grote parkeerplaats. Het is niet echt druk als we naar het strand lopen. Hier ligt Playa de las Catedrales. De naam dankt het strand aan rotsformaties die door zee, wind en weer zodanig tot gewelven en bogen zijn gevormd dat je het gevoel hebt in een kerk te staan (bedankt Marco🌐Polo 😜). Om dit te ervaren moet het eb zijn zodat je over het stand kunt wandelen, maar het is vloed, dus staat het volledige strand onder water. In de zomermaanden kan je alleen op afspraak hier het strand op. Van boven af is de rotsformatie ook al prachtig en we genieten ❤️ hier enorm van. Een uurtje later zijn we bij ons appartement dat in Narón ligt, vlak bij Ferrol en ca 60 km van A Coruña. Het appartement is een lange (ca 12 x 4) omgebouwde schuur (kippenhok 🐓❓) op het omheinde erf van een Spaans stel die er zelf ook wonen. Ze hebben een hond 🐕 en twee katten 🐈🐈‍⬛ die toch wel vervelend aanwezig zijn. Na het uitpakken halen we boodschappen en eten we verse paella 🥘 die we alleen maar hoeven op te warmen. Alweer ‘n mooie 🌞 dag (met later in de middag wat regen 🌧️) voorbij…😥.

Het is algemeen bekend dat deze regio last heeft van veel regen 🌧 . Het heet niet voor niets “Costa Verde” (Groene Kust). Het regent dan ook als we ontbijten. We doen vandaag een rondrit langs de woeste noordkust van Galicië. We rijden, met droog weer en af en toe het zonnetje, naar de weg die het dichtst bij de kust ligt en zien dan ook al vrij snel een bordje met een uitzichtpunt bij Valdoviño. Boven op een rots is een parkeerplaats en hier hebben we een mooi uitzicht op de rotsen en het strand. De smalle weg die we vervolgen is slecht met veel losse stenen en kuilen. Weer een stukje verder bereiken we Mirador de Paraño. Wederom uitstappen en genieten van het uitzicht. De volgende twee kilometers is het alleen maar kuilen ontwijken… en eindelijk weer een verharde weg…. In Cedeira willen we koffie drinken maar het is erg stil en aan het haventje zijn ook geen barretjes. Ik probeer zo ver mogelijk naar het uiterste puntje van Noord-Spanje te rijden, maar in Cariño kunnen we niet verder. Het weer is dreigend, dus wandelingen zitten er vandaag niet in. We moeten een stuk dezelfde weg terug om aan de andere kant van estuarium Ria de Ortigueira y Ladrido te komen. Een estuarium is een verbrede riviermonding waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden en zodoende brak water ontstaat (bron: Wikipedia😜). In Ortigueira vinden we wel een barretje. Na de koffie wandelen we nog even kort langs de kerk van het dorpje en dan terug naar de auto. Ferrol is de laatste plaats die we bezoeken. Nou ja bezoeken… het is een kleurloze stad met nauwelijks een centrum. Ontzettend veel gebouwen staan leeg en zien er vervallen uit. Er ligt een grote marinebasis die niet toegankelijk is, maar we zien wel een aantal matrozen in smetteloze witte pakjes. Nog een weetje: in deze stad is dictator Francisco Franco geboren. Morgen gaan we naar de stad A Coruña.

Oh jee… wat een weer. Zeer dichte mist 🌫 en regen 🌧. Dit wordt een natte dag in de stad. Van ons appartement naar A Coruña is het ca 45 min. en we rijden er ook in één keer naar toe. Betanzos moet een aardig stadje zijn met drie overgebleven middeleeuwse kerken waar veel pelgrims komen. Maar door het slechte weer rijden we door. In een overdekte parkeergarage zetten we de auto en gaan op zoek naar het toeristenbureau voor een stadsplattegrond. De wandeling kan beginnen en warempel…. het is droog…. We lopen langs enorme gebouwen die aan de straat staan die langs de haven loopt. Alle balkons zijn voorzien van kozijnen met héél veel ramen. Dit stamt al uit de 19e eeuw en is gedaan om zoveel mogelijk daglicht binnen te krijgen. De stad heeft dan ook de bijnaam: Ciudad de Cristal (Stad van Glas). Een klein stukje verder ligt Praza de Maria Pita. De heldin van A Coruña staat met haar standbeeld op een enorm plein. Zij heeft iets te maken met de Spaanse Armada tegen de Engelsen in 1588/1589. Aan het plein staat ook het stadhuis. Een elegant gebouw uit de begin van de 20e eeuw. Het grootste deel van de stad ligt op een schiereiland en het smalste deel bestaat maar uit een handvol straatjes. Op het eindpunt van het schiereiland staat Torre de Hércules. Dit is de oudste nog functionerende vuurtoren ter wereld, is van Romeinse oorsprong, dateert uit de 1e eeuw én hoort tot het Unesco-werelderfgoed. Er mogen maar 17 bezoekers tegelijkertijd de toren in, dus ik vraag wanneer de eerst volgende mogelijkheid is. Over meer dan twee uur kunnen we naar binnen. Nou, daar wachten we niet op. Als we weglopen en buiten wat staan de praten, komt de medewerker naar buiten en zegt dat er een annulering is 🫣 en dat we over 15 min alsnog naar binnen mogen. We kopen de tickets (slechts €3,09 p.p.) en gaan naar de entree van de toren. Op de onderste verdieping liggen de grondbeginselen nog van de oorspronkelijke oude toren (soort museum) die in de loop van vele jaren hier en daar aangepast is. Bij de koepel kunnen/mogen we niet komen, maar na 234 treden (😜) kom je toch vrij hoog. We kunnen aan de buitenkant half om de toren heen lopen. Het waait ontzettend hard dus lang blijven we niet buiten staan. Het uitzicht is wel weer erg mooi. Het is nog steeds droog, het wordt ietsjes warmer en het wordt zelfs wat lichter… we hebben toch veel geluk met het weer. We wandelen kris kras door de straten en winkels van de stad. Eind van de middag zoeken we de auto weer op om terug te rijden naar Narón. Uiteindelijk hebben de huisdieren van de eigenaren ons redelijk met rust gelaten. Onze laatste nacht hier en morgen door naar het zuid-westelijk deel van Galicië.